Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

Μαύρον Λουτρόν



Με μύρια άνθη ραίνεις με
Τα πέταλλα τους σςεπάζουσιν με
Το άρωμαν τους μεθύζει με
Το κορμίν μου άνοιξη γινίσκεται

Αμμά κάτι μέσα μου λαλεί
Ότι κάτι καλά εν πάει
Γιατί πάστα καλά τους τα έκοψες
Τζαι τωρά πάνω μου σαπίζουσιν

Μυ μύρια πτώματα ραίνεις με
Τα κομμάθκια τους σςεπάζουσιν με
Ο θάνατος τους πνίει με
Το κορμίν μου τάφος γινίσκεται

Νώθω ότι τζαι γιω έναν που τζείνα είμαι
Πρόωρα εσκοτώσαν τα όνειρα μου
Μέσα μου άρκεψα σιγά να σαπίζω
Προσβλέπω για το υστερκόν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου