Τετάρτη, 25 Απριλίου 2012

Μεν φέξεις


Χάραμαν του φου 
Τζαι παρακαλώ την αυκήν 
Να μεν φέξει της καμαρής μου 
Nα μεν με ξυπνήσει 

Προτιμώ τα όνειρα μου 
Δαμαί που η ζωή έν καλή 
Νώθω την βράστην του ψεύτικου νήλιου
Ξιάννω του ξύπνιου τον εφιάλτην 

Ανεργία, Φτώσςεια, Μιζέρκα 
Η Τζύπρος που αγάπησα
Πού εις τα αγκάλια της ενιώθηκα 
Προδώννεται, δολοφονείται, αποδημά


Χάραμαν του φου 
Παρακαλώ τον νήλιον 
Πέρκιμον κρωστεί μου
Τζαι εν φκει εις τον ουρανόν

Προτιμώ την μονήν μου 
Δαμαί που η ζωή έν όπως παλιά
Ξαναζιώ τα παιδικά γρόνια μου
Σςαίρουμαι την Τζύπρον όπως ήτουν προτινά