Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2009

Μεν Ξαρκάς Φύε

Μεν ξαρκάς φύε
Εμέν άεις με δαμαί

Πίσω σου με δικλήεις
Που την ζωήν μου να ξηπορτήεις
Για εμέν μεν ξανασκοπήεις
Για λόου μου μεν ξαναρωτήεις

Τα φιλγιά σου που το σώμαν μου πλυνίσκω
Τες πατημαθκιές σου σαρίζω
Την νοσιάν σου σφοντζιίζω
Την μυρωθκιάν σου ποξανίσκω

Μιά αττύμηση να μείνει
Μέστο αττυμυτικόν μου να θαφτεί
Γιατί την ψυσιήν μου έκαμες να πονεί.
Τζιαι την καρκιάν μου να γιαμοροεί

Μεν ξαρκάς φύε
Εμέν άεις με δαμαί