Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2010

Καλοτζαιρινές Νεροποντές

Κλάψε ουρανέ μιτά μου
Γιατί αν θωρώ δέκα πράματα
Εσού θωρείς τα ούλλα
Γιαυτόν κλάψε ουρανέ μιτά μου

Λούσμε ουρανέ
Λούσμε με τα δακρυκά σου
Τα δικά σου με τα δικά μου
Να σμύξουσιν ουρανέ

Πλύννε με ουρανέ
Θκιάκλυσε τες λύπες μου
Θκιάκλυσε τα μαράζςα μου
Πλύννε με ουρανέ

Χώστα γαλάζςα μμάθκια σου ουρανέ
Με σύννεφα πασςά τζαι μαύρα
Το φεγγάριν τζαι τα αστέρκα
Να μεν ιξαναδούμεν ουρανέ

Σςαίπαστον νήλιον ουρανέ
Ποττέ τούντην γην να ξαναφέξει
Ποττέ τούντην γην να ξαναβράσει
Σςαίπαστον να μεν μας ξαναδεί ουρανέ

Κλάψε ουρανέ μιτά μου
Γιατί αν ακούω δέκα πράματα
Εσού ακούεις τα ούλλα
Γιαυτόν κλάψε ουρανέ μιτά μου

2 σχόλια: