Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2009

Καλονυχτίζοντα ορόματα

Πάστην ψηλήν την μονήν
Μέστην έναστρην την νυχτήν
Πάστα μαλαχτά σεντόνια απλώνοντα
Μένον γλυτζιόν κρύον αέρειον
Να φυσά αρκητά, μουλωχτά, δρουσερά

Την βράστην την θερινήν
Σβήζει, πνάζει τζι καλάρει
Την σσωκάψην αμμήν αήννειτην
Σκέφτομαι τζαι συλλοούμαι πελλάραι
Εσέναν εμέναν τζιαν συνοπλασκιούμασταν

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου