Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011

Νηλιετινός



Νήλιε μου την αύραν σου ελιγκρέφτηκα
Δακάτω εις τα πέρα πού μαι έν ρυόν
Νήλιε μου το καταλιάιν σου επεθύμηα
Δακάτω μακρά σου πού μαι έν σκοτεινιόν

Πέψε μου νάκκον τα κάλη σου
Λιόκαμμιν να κάμουν το δέρμαν μου
Το γρουσοπόρφυρον νηλιοβούττιν σου
Να χρωματίσει τα οράματα μου

Βουλώ με την φωθκιά σου να με τυλίξεις
Τα όσθκια μου να βράσεις
Βουλώ να με το φως σου να με λούσεις
Τον νούν μου να ξηζουλίσεις

Σςωνώστου μέστο ποτήριν μου να σε πκιώ
Την φέξην της ψυσςής μου να ξαναγευστώ
Την καρκιάν μου να ξηλαρμίσω
Νηλιετινός σγιαν του λόου σου να γινώ



Λεξιλόγιον

Βράση = ζέστη
Βουλώ = θέλω
Καταλιάιν = λιακάδα
Λιγκρεύκουμαι = επιθυμώ κάτι πάρα πολύ
Λιόκαμμιν/λιοκαψία = μαύρισμα από τον ήλιο
Νηλιετινός = καθαρός σαν τον ήλιο
Νηλιοκρούση = δύση ηλίου/φεγγαριού
Ξηζουλίζω = οργώνω το χωράφι να το καθαρίσω από τα αγριόχορτα
Ξηλαρμίζω = καθαρίζω το χωράφι απ'τις πέτρες
Όσθκια = σωθικά
Σκοτεινιόν = αλλαγή καταλήξεως λέξεως σκοτείνιν [= σκοτάδι] για ομοιοκαταληξία
Φέξη = φως, λάμψη

2 σχόλια:

  1. Θυμήθηκα τις μυρουδκιές τζιαι τα χρώματα τζιαί ακόμα τις γεύσεις που τα χωράφκια δίπλα στην θάλασαν που παίζαμεν μιτσιοί. Τζιαι τζιείνην την ενέργεια την ατέλειωτην. Ικεσία κατά βάθος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σιαίρουμαι που τουλάχιστον κάπκοιος θκιεβάζει τα κακά ποιήματα μου τζαι αισθάνεται κάτι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή