Χασιμιός

Πούμπου μαι;
Που εβρέθειν τόσος κόσμος;
Πούμπου μαι;
Χασιμιός μέστο πλήθος.

Ο νήλιος ακριβώς που πανωθκιόν
Αλλά την βράστην του εν νώθω
Ο νους μου φακκά γυρόν
Φυσά αέρας αλλά εν τον γνάζω

Πούμπου μαι;
Ο κόσμος στέκει μουλλωχτός.
Πούμπου μαι;
Εμέναν θωρεί μεταχχωλιασμένος.

Πατώ χώμαν σγαμμένον
Ένας σταυρός ομπρός μου
Γιατί τζιπανωθκιόν
Γράφει το όνομαν μου;

Μόλυνσις

Εις το γιαίμαν μου εισέβαλες
Μέστα κύτταρα μου επόκατσες
Ραγδαία βρυμιθκιάζεσαι
Επικίνδυνα εξαπλώννεσαι

Το γιαίμαν μου χοχλάζει
Θέλει να σε σκοτώσει
Τζςαι εσού κόμα σώννεις
Με τον πόνον μου ευημερείς

Τον εγκέφαλον μου πολιορκείς
Το σώμαν μου αχαμνίζεις
Την καρκιάν μου έβαλες εις τ'αμμάτιν
Να μεν της αήκεις κομμάτιν

Οπτασίες δκιάς μου
Παίζεις με τα λογικά μου
Την γλώσσαν μου κόμπους έδηες
Την θέλησην μου λάκκους εγέμωσες

Οι φλέβες μου ενημπλίσαν σηψαιμίαν
Η καρκιά μου ακατάσχετην αιμορραγίαν
Η ψυσςή μου σπάζει τους αλύσους της
Η ζωή μου χάννει την δύναμην της

Τωρά που με σκοτώννεις
Απολαμβάνεις το;
Μιτά μου εννά πάεις
Εκαταλάβες το;

Λεξιλόγιον
βρυμιθκιάζουμαι = πολλαπλασιάζουμαι
αχαμνίζω = αντέχω
νημπλίζω = γεμίζω

Καλοταρία κόπιασε

Φωτογραφία: Πλατεία Αγ. Λαζάρου, Λάρνακα

Ουρανοί πλυμμένοι με του γρόνου τα δακρυκά

Εξαναφάνειν της πέτσας τους η γαλάζςα η ωγρά

Τζςαι μιτά της μεθκιούσιν τα πουλιά

Η βράστη που τα πάντα τυλύει

Tην μήτρα της μάνας αθθυμίζει

Μάσςεται να με αποπλανίσει

Με τα φύλλα μουσικήν το αερούιν παίζει

Καλέσματα θαλάσσης φέρνει
Τα παν δροσίζει

Με το φως το λαζαρίν θέλω να λουστώ

Εις τα παλιά μου καταφύγια να πάω

Γιατί καλοταρίαν γνάζω

Λεξιλόγιον:

λαζαρίν = κίτρινο

καλοταρία = καλοκαίρι

ωγρά = χρώμα

γνάζω = αναπνέω

Έλα να με έβρεις

Καρτερώ της αυλής μου να μπεις
Καρτερώ της πόρτας μου να μπεις
Καρτερώ της κάμαρης μου να μπεις

Εν ξέρω πούμπου σαι
Εν ξέρω ένταλως είσαι
Εν ξέρω έντα άθθρωπος είσαι

Ποττέ εν εσυνομπλαστήκαμεν κόμα
Ποττέ εν εσυντύχαμεν κόμα
Ποττέ εν αγνωριστήκαμεν κόμα

Ξέρω όμως ότι είσαι το άλλον μου μισόν
Ξέρω ότι μανιχά μιτά σου να μαι θέλω
Ξέρω ότι μανιχά εσέν αληθινά αγαπώ

Γιαυτόν τζςαι καρτερώ της καρκιάς μου να μπεις
Καρτερώ της ψυσςής μου να μπεις
Καρτερώ εις την ζωήν μου να ρτεις

Γιαυτόν μεν καθυστερείς
ΓΙαυτόν μεν αρκείς
Έλα να με έβρεις

Ποτάξαρος

Τα πνευμόνια μου ασκώσασιν
Επρωτοανάπνευσα

Η καρκιά μου γιαίμαν εγέμωσεν
Επρωτοεφάτσςησεν

Τα 'μμάθκια μου φως ελουστήκασιν
Επρωτοεία

Η ψυσςή μου πνεύμαν ενέμπλησεν
Επρωτοαισθάνθηκεν

Ο νους μου που λογικήν εφκιόρωσεν
Εστόμωσεν

Ώστι που σε αγνώρισα
Εν το έγνωσα
Ότι ήμουν ποτάξαρος
Ευκαριστώ



Λεξιλόγιον

Ποτάξαρος = νεκρός
Ασκώννω = γεμίζω με αέρα
Νεμπλίζω = γεμίζω
Στομώννω = σταματώ να λειτουργώ
Αγνωρίζω = γνωρίζω
Γνώννω = αντιλαμβάνομαι

Εννά μείνεις ο ίδιος;

Αγροικάς το ανακαλητόν;
Αγροικάς τον βριτζςισμόν;
Αγροικάς των ατζςέλων;

Ο θρόνος στέκει τζςενός.
Που τον βασιλεύς ξαφησμένος.
Κονιασμένος τζςαι λινατζςασμένος.

Αγροικάς το κλαμουρκόν;
Αγροικάς τον νεκαλιστόν;
Αγροικάς των προφητών;

Ο ουρανός ξιασμένος.
Σκοτεινός δίχα φως.
Χαώδης τζςαι πόξυλος.

Αγροικάς το πνιουρκόν;
Αγροικάς τον δισπιρκασμόν;
Αγροικάς των αγίων;

Εννά μείνεις ο ίδιος;
Εννά μείνεις λογικός;
Εννά μείνεις άθθρωπος;




Λεξιλόγιον

ανακαλητόν (το) = θρήνος
βριτζςισμός (ο) = γοερός θρήνος
ξαφησμένος = εγκατατελειμμένος
κονιασμένος = σκονισμένος
λινατζςασμένος = αραχνιασμένος
νεκαλιστόν (ο) = θρήνος
πόξυλος = κρύος
πνιουρκόν = κλάμα που σε πνίγει
δισπιρκασμός = απελπισία

Ανοικτή Επιστολή προς Αντρούλλα Βασιλείου

Εντιμότατη Επίτροπος,

Σας απευθύνω ετούτη την επιστολή με δύο παρακλήσεις προς το πρόσωπο σας σαν Ευρωπαίος, αλλά και Κύπριος, πολίτης, μετά την ανάληψη των καθηκόντων σας ως νέα Επίτροπος Εκπαίδευσης, Πολιτισμού, Πολυγλωσσίας και Νεολαίας.

Η πρώτη αφορά την διαφύλαξη της Κυπριακής τοπολαλιάς. Με την ανάληψη των καθηκόντων σας ως Επίτροπος Εκπαίδευσης και Πολιτισμού της Ε. Ε., ποτέ δεν υπήρξε ιστορικότερη συγκυρία για την Κύπρο και τον Πολιτισμό της. Ευχή και εισήγηση μου όπως καταπιαστείτε με το θέμα της διατήρησης της Κυπριακής τοπολαλιάς μέσω της ένταξής της στο μαθητικό πρόγραμμα των σχολείων και λυκείων μας. Η απόφαση της βουλευτικής επιτροπής δια την Παιδεία για την διδασκαλία της Κυπριακής στα σχολεία αποδείχτηκε λαϊκιστό πυροτέχνημα και δεν υπάρχουν προθέσεις εφαρμογής της απόφασης, εδώ και ένα χρόνο μετά την απόφαση.

Ωστόσο, η διατήρηση της Κυπριακής δεν είναι θέμα λαϊκιστικό ούτε θέμα που μπορεί να υποστεί οποιαδήποτε μορφή εμπαιγμού ή εκμετάλλευσής εκ μέρους των πολιτικών μας προσώπων. Ετούτη η τοπολαλιά έχει λογοτεχνική ιστορία εκατοντάδων χρόνων και η διατήρηση των διαφόρων αρχαιοελληνικών στοιχείων που παρουσιάζει είναι όχι μόνο αξιοσημείωτη αλλά και αξιοθαύμαστη. Άρα, είναι αυτονόητο ότι η διατήρησή της σε όλο της το μεγαλείο δεν πρέπει να θεωρείται καλοκάγαθη πράξη αλλά πολιτιστικό μας καθήκον ως Κύπριοι Ευρωπαίοι, ακολουθώντας το παράδειγμα δεκάδων ευρωπαϊκών χωρών οι οποίες κάνουν προσπάθειες διατήρησης των πολυάριθμων τοπολαλιών εντός των συνόρων τους.

Δια τούτο τον λόγο, παρακαλώ όπως στρέψετε την προσοχή σας στο θέμα της Κυπριακής. Εισήγηση μου θα ήταν όχι μόνο η διδασκαλία της Κυπριακής στις σχολικές τάξεις αλλά και μια εκστρατεία όπου θα γίνεται όχι μόνο προσπάθεια προώθησης της χρήσης των Κυπριακών, αλλά και μια προσπάθεια αποσύνδεσης τους από την ρατσιστική νοοτροπία ότι η Κυπριακή είναι άχρηστη και ομιλείται μόνο από άξεστους και πτωχούς ανθρώπους.

Η δεύτερη παράκληση έχει να κάνει με την ελληνική γλώσσα στην Κύπρο. Στην μεγαλόνησο παρουσιάζεται ένα ενδιαφέρον φαινόμενο όπου η χρήση της Ελληνικής γλώσσας έχει κατρακυλήσει και περιθωριοποιηθεί ενώ οι μόνιμοι κάτοικοι Κύπρου, οι οποίοι έχουν έρθει από το εξωτερικό, δεν παρουσιάζουν ενδείξεις ότι ενδιαφέρονται για την εκμάθηση της γλώσσας της Κυπριακής κοινότητας που τους φιλοξενεί.

Σαν Επίτροπος Πολυγλωσσίας σας παρακαλώ όπως προωθήσετε την σωστή χρήση των Ελληνικών από τους Κύπριους και την εκμάθηση της Ελληνικής γλώσσας από τους χιλιάδες Ευρωπαίους και μη κατοίκους που διαμένουν στην Κύπρο μόνιμα. Σας παρακαλώ όπως σπάσετε τον γλωσσικό ρατσισμό που παρουσιάζεται στην Κύπρο εκ μέρους των Κύπριων οι οποίοι λόγω των επιδράσεων της τουριστικής βιομηχανίας απευθύνονται στα αγγλικά στους ξένους οι οποίοι διαμένουν στην Κύπρο μόνιμα εν γνώση των Κύπριων. Αυτό το φαινόμενο κάνει την Ελληνική γλώσσα να είναι προνόμιο και μόνο των ντόπιων δημιουργώντας ένα διαχωρισμό μεταξύ Κύπριων και ξένων βασισμένο στην γλώσσα, το οποίο ταυτοχρόνως αποθαρρύνει τους αλλόγλωσσους από την εκμάθηση της και τους αποτρέπει από την ομαλή ένταξή τους στην κοινωνία.

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με διάφορους τρόπους, παρόμοιους με αυτούς που εφαρμόζονται στην Καταλονία δια την προώθηση της Καταλανικής γλώσσας. Η εκμάθηση των ελληνικών από αλλόγλωσσους στην χώρα μας πρέπει να ενθαρρυνθεί και να προωθηθεί επίσης μέσω της τροπολογίας των υπαρχόντων νομοθεσιών εργοδότησης αλλόγλωσσων έτσι ώστε η γνώση της ελληνικής γλώσσας σε τουλάχιστον επίπεδο αρχάριου να γίνει προϋπόθεση πριν την οποιαδήποτε ανάληψη εργασίας.

Σαν Επίτροπος της Ε. Ε. είμαι πεπεισμένος ότι θα ασχοληθείτε με αυτά τα θέματα διαθέτοντας της απαιτούμενη σοβαρότητα και αφοσίωση.

Με σεβασμό και εκτίμηση,

Κυπριακόφωνος

Μετακομίζω

Η νύχτα στεφανώννει σε

Μέστο πισσούριν

Τα δαχτύλια μου εχαθήκασιν

Η ψυσςή μου ποχεί

Μέστων θκυο ουρανών τα γαλάζςα σου

Να βουττήσει

Προσςινώ τα κότσςινα βουνά σου

Που την λαλιά σου τζςαι τες τραουθκιές σου

Ξιστομίζουσιν

Άμμος γρουσαφένη

Το σώμαν σου καλύφκει

Κάστρα μιτά της χτίζω

Του κορμιού σου τες καρκαλίνες

Μιάν μιάν σινάω τες

Λοβάριν να κάμω

Τον χτύπον σου ασκοπώ

Με τον δικόν μου να συνγρονίσω

Την πόρταν σου να αννοίξω

Τζςαι άμμαν το σσωφώς σου έβρω

Πριχού στραωθώ

Τον νήλιον εννά σβήσω

Μετακομίζω

Ειστής ύπαρξης σου τον κόσμον

Χιέλω να ζήσω

Λεξιλόγιον:

Λοβάριν = θησαυρός

Ελλάς =/= Ελλάδα

Τουλάχιστον ειστά νεοελληνικά η λέξη Ελλάς τζςαι Ελλάδα ένναιν συνώνυμες. Μέγα λάθος οι προσπάθειες της Ελλάδος να παρουσιάζει τον εαυτόν της σγιαν ‘Ελλάς’. Άκρως ρατσιστικόν επίσης. Ένταμπου άρκεψεν να μουρμουρά πάλε ο Κυπριακόφωνος αναρωθκιέσαι.

Ειστήν σύγρονην εποχήν η λέξη Ελλάδα αναφέρεται ειστήν χώραν που βρίσκεται ειστό μεσογειακόν άκρον των Βαλκανίων. Εντούτοις οι συνεθνίτες μας ειστήν Ελλάδαν επιμένουσιν να αποκαλούσιν τους εαυτούς τους ‘Έλληνες’ ενώ χρησιμοποιούσιν την λέξην ‘Ελλάς’ για την χώραν τους τζαι το επίθετον ελληνικός, -η, -ον για να χαρακτηρίσουσιν ότι έσςει να κάμει σχέσην με την χώραν τους.

Έν κοινώς γνωστόν ότι η λέξη ‘Ελλάδα’ επροέκυψεν που την λέξην ‘Ελλάς’, συγκεκριμένις η κατάληξη θηλυκού ‘–α’ επροστέθηκεν ειστήν γενικήν μορφήν της λέξης ‘Ελλάς’ που έν ‘της Ελλάδος’. Άρα ‘της Ελλάδος’ έγινεν ‘η Ελλάδα’. Ωστόσο γιατί ένναιν οι ίθκιες λέξεις;

Κοία εστί η ετυμολογία της λέξης Ελλάς; Γνωρίζεις ένταμπου σημαίνει πραγματικά η λέξη ‘Ελλάς’; Δαμαί έν που φαίνεται το μεγαλείον της ελληνικής γλώσσας.

Η λέξη Ελλάς μπορεί να θκιασπαστεί εις θκυό μέρη. Το ‘Ελ’ τζαι το ‘λας’. Αν εθκιεβάσετε ποττέ τα πρώτα μου ποιήματα η χρήση της λέξης ‘λας’ λαμβάνει χώρα. Η λέξη εδιατηρήθειν ειστά Τζυπραίϊκα τζαι σημαίνει ‘λαός’. Λαός του Ελ; Τι εστί ‘Ελ’;

Η λέξη ‘Ελ’ έχει συγγένεια με την ρίζα ‘Ηλ’ από την οποίαν φκάλλομεν την λέξην ‘Ήλιος’. Η λέξη ‘Ηλ’ αναφέρεται σε κάτι που εκπέμπει Φως ή Ενέργειαν. Η λέξη ‘Ελ’ είναι λέξη που σημαίνει ‘Φως’ αμμά όι για οποιονδήποτε Φως αλλά για το Φως που φκαίννει που το Θείον. Σημείωση ότι η κατάληξη ‘-ελ’ ειστά εβραϊκά προσδίδει καταγωγήν που το Θείον. Βλ. Μιχαέλ, Ραφαέλ κτλ. Ίσως ναν συγγενείς λαοί οι Εβραίοι τζςαι οι Έλληνες(!).

Εν συντομία η λέξη Ελλάς σημαίνει ‘ο Λας εκ Θείου Φωτού’. Άρα η λέξη Ελλάδα αναφέρεται εις την γεογραφικήν τοποθεσίαν ειστήν οποίαν ζςούσιν Έλληνες. Η λέξη Ελλάς αναφέρεται εις το Ελληνικόν Έθνος. Εις ούλλους τους απανταχού γης Έλληνες.

Ειστήν σύγρονην εποχήν τζςαι συγκεκριμένις ειστήν Τζςύπρον έχομεν τες λέξεις Ελλαδίτης, -ισσα, -τικον που έν πέρα για πέρα σωστές τζςαι πρέπει να χρησιμοποιούνται που τους Καλαμαράες αμμά δυστυχώς αγνοά τες η τεράστια πλειοψηφία. Με την εμμονήν να χρησιμοποιούσιν την λέξην Έλληνας, ελληνικός τζςαι Ελλάς αποκλείουσιν ούλλους τους Έλληνες που κατοικούσιν εκτός της σύγχρονης Ελλάδος, για τζςείνους ένναιν Έλληνες.

Οι πρωτινοί Τζςυπραίοι εξέραν την σημασίαν της λέξης Ελλάς εξ ού τζςαι είχασιν την λέξην Καλαμαρκά τζςαι Καλαμαράς (τζςείνος που βουτά για καλαμάρκα που τα οποία φκάλλει το μελάνιν για να γράψει) για τους Ελλαδίτες. Η λέξη Έλληνας αναφερόταν ειστούς πάντες. Έν εύκολον να συμπεραίνεις ότι το Ελληνικόν (πεφωτισμένον) πνεύμαν κόμα ζςει ειστά Τζςυπραίϊκα παρά ειστά Νεοαττικά Ελληνικά.

Εστράφεις

Φέξη ζεύλιτζςη αναφανίσκει.
Ειστόν μακρινόν ορίζων,
Φέγγει ανάμνηση ξιασμένη.

Γλυτζςάν μουσςάν,
Ειστόν καματερόν έγνασον.
Γλυτζςάν λαλιάν,
Ειστόν παμόν αγροίτζςησον.

Αντατζςα τούντα πράματα αγνώρισα,
Αθθυμήσεις θαφκιούμενης ζωής,
Απουτά τάρταρα εξανάφερα.

Ότι σ'αθθυμίζει,
Ειστόν τάφον έβαλον.
Ότι συσχετίζει,
Ειστόν θάνατον έπεψον.

Τα παλιά αμμά, ούλλα τωρά αξανά,
Σγιάν άβασμαν επεταχτήκαν.
Τα συναισθήματα, τα πονησάμενα.

Αμμά ειστά νεκρά τα σσωστήθκια,
Η λογιτζςή σκέψη ιξανίζει.
Αφούσα μιά καρκιά ξαναφακκά,
Η αάπη ξαναζςεί, γι' σ'ειδεί.



Γλωσσάριν:

ζεύλιτζςη = αδύνατη, αμυδρή
αναφανίσκει = ξεπροβάλει
μουσςά = μυρωδιά
καματερός = άνεμος που φέρνει καταιγίδα
άβκασμαν = πηγή που ξεπετάγεται από το έδαφος
σσωστήθκια = το εσωτερικό μέρος του στήθους/θώρακας
γι' = για

Σημειώσεις:

Όπως τζαι το ποιήμαν ''Μέστην ανεμιτζςήν έσσω πάω'' (12/11/2009) τούτον επίσης χρησιμοποιά την ομοιοκαταληξίαν Ε' όπου οι στοίχοι έχουσιν οριζόντιαν ομοιοκαταληξίαν αμμά τζαι ειστήν αρκήν τζαι τέλος κάθε στοίχου.

Φωνολογία Τζυπραίϊκων

Σήμερον εις τούντην ανάρτησην εννά έχιελα να εξετάσομεν την φωνολογίαν των Τζυπραίϊκων σγιαν ιδίωμαν. Δηλαδή εννά νεκουτρέψομεν τους ήχους που πλάσκιονται ειστό ελληνικόν ιδίωμαν της Τζύπρου ενώ ταυτοχρόνως εννά το συγκρίνομεν με την ελλαδιτζςήν διάλεκτον των Αττικών ελληνικών.

Τα Τζυπραίϊκα όπως τα Αττικά ελληνικά γρησιμοποιούσιν φυσικά την ίθκιαν αρφαβήταν ωστόσο όσον αφορά τους ήχους που υπάρχουσιν ειστές θκυο θκιαλέκτους έσςει πολλές θκιαφορές. Η πρώτη θκιαφορά που παρατηρόμεν έναι ότι ειστά Αττικά εν προφέρουνται ποττέ τα διπλά σύνφωνα. Δηλαδής το διπλόν 'λ' εις λέξεις όπως το 'αλλά' εν προφέρεται σγιαν 2 λάμντα αμμά σγιαν έναν. Το ίθκιον ισχύει για ούλλα τα διπλά σύνφωνα όπως το 'κκ' (κόκκος), το μμ, σσ, κτλ. Εντούτοις ειστά Τζυπραίϊκα ούλλα τα διπλά σύνφωνα προφέρουνται σγιαν διπλά όπως το σσάζω (σφάζω), αμμά (αλλά), θθ (αθθυμούμαι), κκ (λάκκος) κτλ. Το πλεονέκτημαν έναι ότι ο συντυχιστές των Τζυπραίϊκων πάντα γνωρίζει πότε η λέξη γράφεται με διπλόν σύνφωνον τζαι πότε όι ενώ οι δε των Αττικών πρέπει να μάθουσιν δια μνήμης τες λέξεις που περιέχουσιν διπλά σύνφωνα.

Μια επιπλέον διαφορά εστί η ποικιλία των ήχων. Συγκεκριμένα τα Τζυπραίϊκα έχουσιν 6 σύνφωνα που εν υπάρχουσιν ειστά Αττικά (παρόλου που γράφουνται με συνδυασμούς γραμμάτων). Τούτα έναι:

Σς = Sh πχ. σςύλλος = σκύλος
Ζς = Zh πχ. ζςώ = ζω
Τζς = J πχ. τζςαι = και
Τσς = Ch πχ. τσςεκκάρω = ελέγχω, τσεκάρω
Ξς = Ksh πχ. άξςος = άξιος
Ψς = Psh πχ.ανιψςός = ανιψιός

Επιπρόσθετα τα Τζυπραίϊκα τζαι τα Αττικά προφέρουσιν τα φωνήεν Α, Ε, Η, Ι με τον ίθκιον τρόπον. Παρόλα αυτά υπάρχει μιά ιδιομορφία με το φωνήεν του Υψιλον. Πούμπου εστί η διαφορά; Ειστά Αττικά ελληνικά πάντα προφέρεται όπως τζαι το Ι τζαι το Η. Εντούτοις ειστήν αρχαιότηταν το Υψιλον επροφέρετουν σγιαν το σημερινόν 'ΟΥ'. Με τον Ιωττακισμόν τα Ι, Η, Υ εκαταλήξασιν να προφέρουνται με τον ακριβώς ίθκιον τρόπον. Δηλαδή σγιάν Ιώτα.

Ειστά Τζυπραίϊκα ωστόσο, εξόν που ότι εθκιατηρηχήκασιν πολλές αρχαίες λέξεις, περίτου που τα Αττικά, εθκιατηρήθηκεν τζαι η προφορά του Υψιλον σγιαν 'ΟΥ' εις πολλές λέξεις. Μετά που έρευναν επροκύψασιν οι ακόλουθες (προσέξετε ότι όπου έσςει Ύψιλον):

Τζυπραίϊκα (νόημα) -> Ελληνικά (ορθογραφικώς)

Άγκουρα -> Άγκυρα
Αντζςουλής (ασυνάρτητος) -> αρχ. αγκύλος
Βουθός -> Βυθός
Γιούπας -> Γύπας
Γιούφτης -> γύφτος
Δουκάνη (δοκάνη) -> αρχ. τυκάνη
Εσού -> Εσύ
Καμμούμενος (κλειστός) -> αρχ. καμμύω
Κατσούφλης -> κακοτύφλης
Κούλλας (κουτσός) -> αρχ. κυλλός
Κουλούμπρα (γογγυλοκράμβη) -> αρχ. Κόρυμβος*
Κουλούτζςιν -> αρχ. σκυλάξ
Κούνος (οκνηρός) -> αρχ. κύων
Κουρέλλιν (στενόλαιμο πήλινο αγγείο) -> αρχ. κυρίλλιον
Κούρταλλος/κούρτελλος (υπέργηρος) -> αρχ. κυρτός
Κουτάλα (βραχίωνας) -> αρχ. σκυτάλη
Μιτσούλλικος (μικρούλλης) -> αρχ. μικκύλος
Μούγια -> μύγα
Μουλλός -> αρχ. μυλλός
Μουρμούτζιν -> μυρμήγκι
Μούρμουρος (γκρινιάρης) -> αρχ. μορμύρω
Μουστρί -> μυστρί
Μούτη (επαφή) -> αρχ. μύτις
Μούττη -> μύτη
Ξςουράφιν/ξςουρίζω/ξςούτης (ψεύτης)/ξςούρος (ψυχρός άνεμος) -> ξυρίζω
Σουρία -> Συρία
Στρούππα/στρούππη -> τρύπα
Τούμπαλον -> τύμπανο
Τσουνάριν (τσιγκέλι) -> αρχ. κυνάριον
Τσούννα (είδος εξανθήματος) -> αρχ. τύλη
Τσούρος (τράγος) -> αρχ. τίτυρος
Ττουμπαρίσκω -> αρχ. τύμβη *
Γρουσός -> χρυσός
Ψςουψςουρίζω -> ψυθιρίζω


Ειστό σύνολον θωρόμεν ότι ειστά Τζυπραίϊκα 34 λέξεις που έχουσιν το Ύψιλον ειστήν ρίζαν τους διατηρήσασιν την αρχαίαν προφοράν του Ύψιλον σγιαν 'ΟΥ'.

Αμμά έσςει κάτι κόμα. Οι λέξεις για τα 'κόρυμβος' τζαι 'τύμβη' έχουσιν μιάν ιδιαιτερότηταν. Εν εδιατηρήθειν μανιχά το Ύψιλον σγιαν 'ΟΥ'. Το Β , που ικάζεται ότι ειστήν αρχαιότηταν επροφέρετουν σγιάν 'ΜΠ', εδιατηρήθειν εις τούντες 2 λέξεις σγιαν 'ΜΠ'! Ττουμπαρίσκω τζαι Κουλούμπρα.

Τέλος έσςει κόμα μιάν λέξην που αξίζει να ούμεν. Η λέξη 'κάττος', αττικιστί 'γάτος'. Σύνφωνα με ετυμολογικά λεξικά η ρίζα της λέξης αποδίδεται ειστό Λατινικόν 'catt' που μάλλον επροέκυψεν που αρχαίαν αιγυπτιατζςήν λέξην. Εντούτοις χιέλω να υποδείξω ότι τούτη η ερμηνεία εστί λάθος. Η αρχαία αιγυπτιατζςή λέξη για την λέξη γάτος/-α έν 'μιού' ή 'μάου' που είναι ηχομίμηση. Δηλαδής ονομάσαν την κάτταν σύνφωνα με τον ήχον που έφκαλλεν σγιαν κτηνόν.

Άρα μένομεν με το αρώτημαν. Πκοιά εστί η ρίζα της λέξης 'κάττος'; Μέμπα τζαι έν που την αραπιτζςήν λέξην qitta; Ίσως. Εξίσου πιθανή εν τζαι η 2η μου ερμηνεία που υποθέτει ότι η λέξη γάτος έν όντως ελληνιτζςή. Το Γ ειστά αρχαία επροφέρετουν σγιαν 'ΓΚ' άρα αντί γάτος -> γκάτος. Ειστά Τζυπραίϊκα προφανώς αντί το αρχαίον Γ να γινεί το σημερινόν Γ εγίνειν Κ τζαι ο τραχύς ήχος του ΓΚ εμεταφέρθηκεν ειστό Τ. Άρα 'κάττος'. Όσον αφορά την καταγωγήν της λέξης έν δύσκολον να πεις. Εν ξέρομεν αν τα Ετεοτζυπραίϊκα ήσαν γλώσσα Σεμιτιτζή που σημαίνει ότι έσςει την ίθκιαν ρίζαν με την αράπιτζην (σεμιτιτζςή γλώσσα) ή αν ήσαν ελληνιτζή. Σημείωση όμως ότι ειστήν Τζύπρον μας υπάρχει ο αρχαιόττερος τάφος κάττας ειστόν κόσμον...! Άρα έν πιθανόν η λέξη για την κάτταν να ναι τοπιτζής παραγωγής.

Έν ξεκάθαρον εις κάθε γλωσσολόγον ότι τα Τζυπραίϊκα προσφέρουσιν έναν πιο πλούσιον φάσμαν ήχων σγιάν ιδίωμαν που την αττιτζήν τζαι άρα εξοπλίζουσιν τον συντυχιστήν της με την ικανότηταν να μιλά εις ξένες γλώσσες με περίτου ακρίβειαν. Πχ. Αντίς το she να προφέρεται σγιαν σι όπως προφέρεται που αρκετούς Καλαμαράες προφέρεται σωστά σγιαν σςι που τους Τζυπραίους. Εν τέλη η Τζυπραίϊτζη έσςει δείξει όι μανιχά ότι ένι λαλιά με αρχαϊσμούς αμμά ότι εστί λαλιά αρχαία.

Το αν πρέπει να την μαθαίννομεν τζαι να την διατηρόμεν ένναιν θέμαν προς συζήτησην αμμά θέμαν προς άμεσην εφαρμογήν.

Που του Μορφέα την αγγάλην

Μέστο μπάνιον απλώθω
Δίχα δύναμην να ταράξω
Δίχα την χιέλησην να συντύχω

Ο νους μου μουθκιασμένος
Μέστο δακρυκόν τζαι το γιαίμαν μουλιασμένος
Που την πραγματικότηταν, τον γρόνον δερμένος

Η βρύση αννοιχτή
Αμμά ούτε μια σταξςά τρέσςει
Τον πόνον νάκκον να νερώσει


Το νερόν αχνίζει
Η ορπία μιτά του φεύκει
Το ρυόν ώστα κόκκαλα μου φτάννει


Με καρκιάν φλοϊσμένην
Τζαι με ψυσςήν σςισμένην
Γύσκολον να φύεις που του Μορφέα την αγγάλην

Κάπνισμα: Δημοκρατία και Διτζαιώματα

Μιά εφτομά επέραεν που την απαγόρευσην του καπνισμάτου εις κλειστούς χώρους τζαι σγιάν τα αππιτούρκα επεταχτήκασιν πολλοί ιδιοκτήτες τζέντρων τζαι καπνιστές να πούσιν ότι η νομοθεσία έν άδιτζη (αδημοκρατιτζή) τζαι ρατσιστιτζή. Οι δε τζέντρατζηες λαλούσιν ότι εχάσασιν 40% της πελατείας τους τζαι οι δε καπνιστές μουρμουρούσιν ότι έχουσιν το διτζαίωμαν τα καπνίζουσιν. Αποδεκτή η τοποθέτηση τους.

Εντούτοις πιστεύκω ότι οι αντιαπαγορευσιτζοί εν γνωρίζουσιν τι εστί διτζαίωμαν, τι εστί δημοκρατία.

Άρα τι εστί διτζαίωμαν; Διτζαίωμαν έναι κάτι που συσχετίζεται με τες βασιτζές σου ανάγκες σγιάν πλάμαν. Το δόμαν πανωθκιόν σου, το φας, τα ρούχα, η παροχή παιδείας τζια ιατρικής περίθαλψης τζαι τέλος, ειστήν σύγρονην εποχήν μας, το καθαρόν περιβάλλον. Ονομάζω τα τούτα επειδή δίχα τους εν μπορείς να ζήσεις. Δικαίωμαν έν κάτι που έσςει να κάμει με τες βασιτζές πνευματιτζές ανάγκες. Η ελευθερία του λέγειν τζαι του πράξειν. Δίχα τους εν μπορείς να ζήσεις.

Αμμά το διτζαίωμαν του πράξειν σημαίνει ότι έσςεις διτζαίωμαν να πράττεις όπως επιθυμείς δίχα να επιρεάζεις αρνητικά τους άλλους. Με το αρνητικά μιλούμεν να μεν τους προκαλείς σοβαρά προβλήματα ειστήν ψυσςιτζήν τζαι σωματιτζήν υγείαν.

Εγιώ σγιάν μη-καπνιστής ανάπνεα τον καπνόν των καπνιστών εις καφετερίες τζαι ξενυχτάϊκα γνωρίζοντα ότι το παθητικόν κάπνισμαν προκαλεί καρκίνον. Οι ιδιοκτήτες των νυχτερινών τζέντρων ουδέποτε ασχοληθήκασιν σοβαρά με την τήρηση των τομέων για μη-καπνιστές τζαι τον εξαερισμόν ειστούς χώρους τους. Πάντα επήαιννα έσσω τζαι ήμουν που πάνω ως κάτω χτιτζόν καπνούς. Ένιωχα ότι το βασικόν μου διτζαίωμαν σγιάν άδρωπος του να γνάζω καχαρόν αέραν εκαταπατήτο. Γιατί ο άδρωπος εις έναν μολυσμένον περιβάλλον ισούται με άδρωπον με προβλήματα υγείας.

Καπνιστές έσςετε διτζαίωμαν του επιλλέγειν. Διτζαίωμαν ειστό κάπνισμαν εν έσςετε γιατί η συνήθεια σας επιρεάζει αρνητικά τζείνους γυρών σας. Διτζαίωμαν να ξανίζεται τον καρκίνον σας επειδή έτσι σας εκάπνισεν ΕΝ έσςετε (σκόπιμον λοοπαίγνιον). Εν πρέπει να καπνίσετε για να ζήσετε.

Το καπνίζειν εστί επιλογή, όι διτζαίωμαν του επιλέγειν.

Τζαι εγιώ ΕΝ ΧΙΕΛΩ να πκιορώννω φόρους για να σας περιθάλπτει η πολιτεία επειδή είσαστιν τόσον ανώριμοι που εν καταλάβεται ότι το κάπνισμαν προκαλεί καρκίνον.

Έν σάννα μου λαλείς ότι χιέλεις να παίζεις διαπασόν την μουσιτζήν σου η ώρα 4:00 το πουρνόν μέσε κατοιτζιμένην περιοχήν τζαι να μεν δέχεσαι να κλείσεις τα ράδια επειδή εννάν ρατσιστικόν ενάντιας τους αδρώπους που τους αρέσκει να παίζουσιν μουσιτζήν τα ξημερώματα τζαι ένναιν δημοκρατικόν γιατί καταπατείται τούτη η επιλογή σου.

Ένναιν ειρωνικόν ότι οι Ε/Τζυπραίοι, κληρονόμοι του αρχαίου τζαι βυζαντινού πνεύματος τζαι δήθεν ομιλητές της ελληνιτζής σγιαν μητρική γλώσσα, εν κατανοούσιν την λέξην ''δημοκρατία'' ειστήν ολότηταν της; Η τεράστια πλειοψηφία του λας ΧΙΕΛΕΙ την απαγόρευσην άρα η απαγόρευση δημοκρατιτζή εστί.

Άμμαν η δημοκρατία παύκει να κρόννεται των λογικών επιθυμιών της πλειοψηφίας τζαι υπακούει τες παράλογες απαιτήσεις της μειονότητας καταντά δικτατορία, δικτατορία των μειονοτήτων (βλ. νεοφιλελευθερισμός).

Ούλλα τα επιχειρήματα σας καταρρέουν λόγω της αδαΐας σας.


Επιπρόσθετα:

Ειστήν Ολλανδίαν, μετά που έρευναν, απεδείχτειν ότι οι πλείστοι ιδιοκτήτες δημοσίων χώρων αναψυσςής εθέλασιν την απαγορεύσην τζαι η απαγόρευση οδήγησεν ειστήν μείωσην των καπνιστών τζαι την μείωσην των καρδιαγγειακών και καρκινογενών νοσημάτων ειστές χώρες/πολιτείες που την εφαρμόσαν. Ειστήν δε Νέαν Ζηλανδίαν η πελατεία αξξήχηκεν.

Καλήν Πρωτογρονιάν

Η αντίστροφη μέτρηση
Όπου να σαι αρκεύκει

10...
Πότε επέρασεν ένας γρόνος; εμέν αρωτώ
Έντα γλήορα περνά ο γρόνος, δκιαπιστώννω

9...
Τα πράματα που εν έκαμα φέτη
Πομπρός μου περνούσιν σγιαν αστραπή

8...
Τες καλές τζαι τες κατζές στιμμές
Μιάν μιάν ξαναζςώ τες

7...
Ο γρόνος ήτουν καλός γιά κακός;
Σημαντικόττερον, έμεινεν ανεκμετάλλευτος;

6...
Πως όι, μάχουμαι να πιστώ
Για να μεν μαραζώσω

5...
Γυρών γυρών θωρώ
Το δικολόιν πεισκάζω*

4...
Για τζείνους πουν δαμαί καλοκαρτίζω*
Για τζείνους που λύπουν μακκουφκιάζω*

3...
Για έναν αριθμόν που εννά αλλάξομεν
Το νόημαν προπολλού το εχάσαμεν

2...
Οι τζαινούρκες αρκές
Εν χιέλουσιν ημερομηνίες

1...
Για να βελτιωθούμεν τζαι να ευτυσςίσομεν
Απόφαν* μανιχά πρέπει να πάρομεν

Καλήν Γρονιάν.



Γλωσσάριν:

πεισκάζω = παίρνω παρουσίες
καλοκαρτίζω = χαίρομαι
μακκουφκιάζω = λυπάμαι
απόφα = απόφαση

Πούμπου επήεν το καράβιν;

Μέστο καθηστικόν κάθουμαι
Την πατανίαν μου τυλίουμαι
Το δέντρον θωρώ τζαι σκέφτουμαι
Πούμπου επήεν το καράβιν;

Τα φωτούθκια αναυκοσβήννουσιν
Σγιάν τες ψυσςές που φεύκουσιν
Που άδικα εις τον άλλον τον κόσμον εβρεθήκασιν
Πούμπου επήεν το καράβιν;

Ατζέλλοι που τα κλωννιά κρέμμουσιν
Σγιάν δια απαγχονισμού να εκτελεστήκασιν
Το άστρον με την ελλατόμουττιν σγιάν να εσουβλήστειν
Πούμπου επήεν το καράβιν;

Ομπρός μου έναν δεντρόν στέκει

Η μυρώνια του ποκλονίζει σγοιόν ξεψυσςεί

Μιά κορτέλλα γρουσή σγιαν το σάβανον τυλιμένη

Τζαι αναρωθκιούμαι, πούμπου επήεν το καράβιν;

(Καλά Γέννα)

Αήννω σε μανιχόν σου

Η ημέρα που πάντα αφέρπιζες
Τζείνη η ώρα που κρυφά έτρεμες
Η στιμή που σου θκιούσεν εφιάλτες

Την πόρταν του σπιθκιού σου εφάτσςηεν
Ποκλείωτην τζαι ορθάννοιχτην την ήβρεν
Του κατωφλιού έμπειν, έσσω επέραεν

Κλαίεις τζαι οδύρεσαι
Για το τέλος παουρίζεις, σςυλλοφοάσαι
Γιατί η πίστη τζαι η γύναμη σου αήκαν σε

Τα όπλα εν σώννεις να τα σηκώεις
Τα πόθκια σου ούτε να τα κωλοσύρεις
Τον νουν σου εν ιμπορείς να τον κουμαντάρεις

Εμέν μεν με ασκοπάς
Για να σου τανύω μεν με παρακαλάς
Το σςέριν μου ξαπόλα μεν βαστάς

Εγιώ φεύκω, αήννω σε μανιχόν σου
Μεν αγκρίζεσαι, μεν με έσςεις ειστό άχτιν σου
Ούλλοι είχαμεν την τύσςην του λόου σου

Ποσςαιρετώ σε άντζακκις που σε λυπούμαι
Καλήν αντάμωσην μας εύκουμαι
Για λόου σου εννά προσεύκουμαι

Σωτηρκάζοντα τα Τζυπραίϊκα.

Τα Τζυπραίϊκα αποτελούσιν την πκιο ζωντανήν ελληνικήν λαλιάν μετά που τα αττικά ελληνικά. Γρησιμοποιούντα εις ιστολόγια, εις εθεμερίες, θκιαφημίσεις, βιβίλια, τραούθκια, ποιήματα, εις θκιάφορες άλλες γραπτές μορφές του λόγου αμμά τζαι ειστά οπτικοακουστικά μέσα μαζικής ενημέρωσης τζαι ψυχαγωγίας. Εντούτοις το μέλλον των Τζυπραίϊκων έν πέρα για πέρα αβέβγιον. Την προηγούμενην δεκαετία απειλείτο με εξαφάνισην επειδή μιά συνκεκριμένη τηλεοπτική σειρά επροωθούεν την γρήσην τους σαν ένδειξη αμορφωσύνης τζαι χωρκαθκιού. Φυσικά τούτα έν σχόλια φασιστικά καθώς επίσης τζαι αδαής.

Τα Τζυπραίϊκα έχουσιν μιάν μακράν τζαι υπέροχην λογοτεγνίαν τζαι ιστορίαν. Το να μισάς μιάν ελληνικήν τοπολαλιάν τζαι να την απορρίπτεις για χάρην των αττικών ελληνικών έναι οξύμορον. Εν δικαιολογείται εις καμίαν περίπτωσην. Ας μεν ξιάννομεν ότι τα Κρητικά Ελληνικά παρολλίον να ήταν η επίσημη γλώσσα του ελληνικού κράτους αφού ήταν τα μόνο ελληνικά που συντυχάννουνταν τζαι κόμα συντυχάννουνται εις την μοντέρναν επικράτιαν της Ελλάδας που επαράξασιν κάποιον σημαντικόν λογοτεχνικόν έργον ενώ η ελληνική λογοτεχνία ειστήν ηπειρωτικήν Ελλάς ήταν εις μαρασμόν λόγω Τουρκοκρατίας.

Την σήμερον ημέραν τα Τζυπραίϊκα βιώννουσιν μιάν άνθησην. Ο λόος έναι οι θκυό πολλά πετυχημένες τζαι δημοφιλείς Τζυπραίϊκες παραγωγές ειστά Τζυπραίϊκα, η Αίγια Φούξια τζαι οι Γενιές της Σιωπής. Θκυο σειρές που εν φοούνται να γρησιμοποιήσουσιν ''καχαρά'' Τζυπραίϊκα. Οι νέοι μας επιτέλους δκιαπιστώννουσιν ότι τα Τζυπραίϊκα έν πλούσια εις λεξιλόγιον τζαι έν πέρα για πέρα εκφραστικά. Θκιαφέρουν τεράστια που τα αττικά ελληνικά εις δομήν, λεξιλόγιον τζαι γραμματιτζήν. Πολλοί νέοι που εν είχασιν ποττέ εκτεθεί εις τέθκοια καχαρά Τζυπραίϊκα επιτέλους βρίσκουσιν την ευκαιρίαν να μάθουσιν τα Τζυπραίϊκα που οι γονιοί τους αντρέπουνταν να τους μάθουσιν. Έν πλέον φυσιολογικόν να αγροιτζήεις γιά να συντύσςεις την τοπολαλιάν εις την καχαρήν της μορφήν.

Παρούλλα τούτα η άνθηση μάλλον έν προσωρινή. Η κυβέρνηση απέτυσςεν να τα υποστηρίξει. Η πρόσφατη κίνηση της βουλευτικής επιτροπής για την Παιδείαν έσυρεν μανιχά έναν πυροτέχνημαν άμμαν τζαι ανατζοίνωεν ότι η τοπολαλιά μας πρέπει να διδάσκεται ειστά σκολεία. Που τζείντην ημέραν εν έκαμεν τίποτε για να μπει η τοπολαλιά μέστα σκολεία. Γενικώς πάσχει η επιτροπή από λαϊκισμόν. Η εισαγωγή της τοπολαλιάς μας σγιαν μέρος της διδακτέας ύλης ένναιν λαϊκιστικόν μέτρον τζαι ούτε πρέπει να το θωρόμεν έτσι.

Αντιθέτως έν καθήκον μας σγιαν Τζυπραίοι να δώκομεν ειστά παιθκιά μας μιάν παιδείαν όπου τα Τζυπραίϊκα παίζουσιν σημαντικότατον ρόλον. Όπκοιος συντυχάννει Τζυπραίϊκα αθθυμάτε ταυτόγρονα ούλλην την ιστορίαν της Νήσου μέσω των δκιάφορων αρχαίων που εθκιατηρηθήκασιν αμμά τζαι μέσω των ξένων λέξεων που εμπήκασιν ειστό λεξιλόγιον. Αθθυμάτε τους Αράπηες (ίσςαλλα, μάσςαλλα), τους Φράγκους (κοτολέττα, βλατζίν, ζςαμαφού, τσααίρα), τους Ενετούς (δισπιρκώ, πρότσα, κουρτέλλα), τους Τούρκους (μούχτιν, ππεζεβέγκης, -λίκκιν, λαφαζάνης) τζαι τους Εγγλέζους (σιμιντίρι, κκιστάρω, άμπουλα). Αθθυμάτε τους Αρχαίους (κίλλης, βίλλος, ωχρά, βόρτακος) τζαι τους Βυζαντινούς (αλάιν, κάττος) Έλληνες. Αθθυμάτε τον τζαιρόν που ούλλοι οι Τζυπραίοι, μουσουλμάνοι τζαι γρισκιανοί, εσυντυχάννασιν ούλλοι την τοπολαλιάν τζαι μιά βασική θκιαφορά τους που υπάρχει σήμερον εν επλασκιέτουν τζείντον τζαιρόν.

Το αρώτημαν έναι ένταλως να σώσεις μιάν γλώσσαν. Παραδέιγματα έναι το Ισραήλ τζαι τα εβραϊκά, η Καταλονία τζαι τα Καταλανικά. Μερικά μέτρα που πρέπει να γινούσιν έναι:

1. Η καταμερισμός των ωρών δίδαξης ελληνικών αναμεταξύ Τζυπραίϊκων τζαι Αττικών εις 4:1. Δηλαδή 80% των περιόδων που αφιερώνουνται ειστήν εκδίδαξην των ελληνικών να πηαίννουσιν ειστήν δίδαξην των Τζυπραίϊκων. Οι υπόλοιπες ειστά Αττικά ελληνικά. Ο λόος; Τα παιδκιά μας πρέπει να μάθουσιν πρώτα τα ξεχωρίζουσιν τι εστί Τζυπραίϊκα τζαι τι εστί Αττικά. Το πρόγραμμαν πρέπει να διατηρηθεί τουλάχιστον ώς την 3ην τάξην του Γυμνασίου. Μετέπειτα τα μαθήματα πρέπει να είναι 50-50%.

2. Η επιβολή της αναγραφής των πινακίδων, ονομάτων εταιριών, τιμοκαταλόγων ειστά Τζυπραίϊκα τουλάχιστον παρά η αναγραφή τους ειστά Αγγλικά τζαι μόνον όπως συνηθίζεται ως τωρά.

3. Διαγωνισμούς ποίησης ή λογοτεγνίας ειστά Τζυπραίϊκα εις ούλλες τες σχολικές βαθμίδες τζαι άλλους ενήλικες με δυνατόν το στοιχείον του μιάλου επιτευγμάτου.

4. Την μετάδοσην ειδήσεων ειστά Τζυπραίϊκα, την αποδοχήν της γρήσης της τοπολαλιάς εις όλες τες υπόλοιπες εκπομπές τζαι προγράμματα εκδίδαξης της τοπολαλιάς εις ελληνόφωνους τζαι αλλόφωνους.

5. Εις τες κρατικές εξετάσεις για εργοδότησην η εξέταση να γίνεται ή για τα Τζυπραίϊκα ή για τα Αττικά. Ούλλες οι κρατικές ανακοινώσεις να εκδίδονται ειστά Τζυπραίϊκα που εννά έχουσιν προτεραιότηταν ειστήν λειτουργίαν του κράτους.

Μόνον έτσι αν σωτηρκαστούσιν τα Τζυπραίϊκα που την εξαφάνισην. Γιατί έν καθήκον μας, έν πογρέωση μας, έν η ιστορία μας προπάντων γιατί αξίζουν το!

Γλυκοπικρία

Έναν όραμαν πασαμιάν νύχταν
Τον ύπνον μου στοισςώνει
Φακκώ γυρούς πάστην καρκόλαν
Το δρώμαν πάστο μετώπιν μου στεχνώνει

Θωρώ πως σε βρίσκω ομπρός μου μέστην στράταν
Που την έκπληξην μεινίσκω χάσκοστα
Σάννα εκατάπκια την δικτζςην μου γλώσσαν
Αλλά ‘ώρα καλη’ λαλείς μου γελαστά

Τζςαι την ευκαιρίαν πκιάννω πριν μου φύει
Πάεις που δίπλα μου να παρπατήεις
Αμμά πριν περάεις πκιάννω σε που το σςέριν
Αρωθκιέσαι τζςαι μέστα μάθκια εμέν θωρείς

Έχω πολλά πράματα να σου πώ
Καταλάβεις το που το ύφος μου
Τζςαι εν ιξέρω πόθεν να αρκέψω
Αρωτάς ‘Έσςει τίποτες φίλε μου;’

Το πρόσωπον που χαμαί σηκώνω
Αντζςακκις τα δακρυκά τρέχουσιν
Την αάπην μου για λόου σου μολοώ
Τα λόγια που το στόμαν ξεσςειλούσιν

‘Που τον τζ’αιρόν που σε επρωτοεία
Μιτά σου παράφορα ερωτεύτηκα
Είσαι μέστην σκέψην μου νύχταν ημέραν
Βαθκιά έχω σε μέστην καρκιάν

Αμμά πκιόν μακρά σου εν κάμνω
Αφούσον καρκιοφλοΐζουμαι
Εν πάει άλλον να μουλλώνω
Χιέλω μιτά σου πάντα να μαι’

Βάλεις με σφιχτά μέστα αγκάλια
Τζςαι τα σςείλια μας συνομπλάζουνται
Χαϊδέυκεις μου μαλαχτά τα μαλιά
Τζςαι οι ψυσςές επιτέλους ενώνουνται

Μέστο καντόυνιν των καλογριών
Γνάζωντας τες μυρουθκιές της Άνοιξης
Που κάτω της φεντζςάς των αστερκών
‘Ααπώ σε τζςεγιώ’ μμονείς

Αμμά πριχού η χαρά μου άβκασμαν γινεί
Που του πορνού το φώς ξυπνώ
Το κάγιασμαν μου ποττέ έθεννα σβηστεί
Με την γλυκoπικριάν του οραμάτου εννά μείνω

Μέστην ανεμιτζςήν έσσω πάω

Παρπατώ, έσσω πάω
Η σύγραση κοντεύκει
Παραλαλώ, λιοψυχώ
Η καματερή ρκεύκει

Πομακράς πρωτογκάς
Βροσςή μουσμουτεύκει
Πομονομιάς ξςούρας
Βροντεί, προαλεύκει

Ανόρπιστα μαυκάτα, πασςά κόρδα
Σγιαν μιλλοψιχάθκιασμαν ν'αντακώσαν
Άξυππα αδροκουλουπκιά δκιασσςιστά
Σγιαν καρτάταν νεροφεσςάν ν'εστρώσαν

Παλιώννω ν'αναγκανιαστώ
Μέστην ανεμιτζςήν
Το έσσω σκοπώ, πεθυμώ
Μέστ'ανεμοβρόσςιν

Ποστέκω, πογίρνω
Βαρταλάμια τα κλαματοβρόσςα
Ποκάμνω, ποππέφτω
Βαρυκοπά κόμα ηα 'ντάρα

Αναειρμέ τζςαι λόσσςε στομώστε!
Σσώπονε ξαπόλεισμε τζςαι ξαφήννουμαι!
Αντρατζςαί τζςαι άνεμε κρολοηθείτε!
Σωτήρκασμε, έσσωθκιε πάρμε άτζςελε!

Πονησάμενον

Μέστης δυστυσςάς το πισσουρκόν
Για γρόνια αμέτρητα δίχα παμόν
Δίχα να ήξερα αν έσςει πατόν

Τζςικάτω που ούτε ο θκιάολος θωρεί
Το ρυόν εγίνειν γλυκoβραστή
Αμμά επιτέλους ήβρα αναπαή

Εν τέλη εκατάλαβα ίνταμπου έπρεπεν να κάμω
Του φου την φέξην που τον νουν μου να φκάλω
Μέστες αγκάλες μου τα τάρτακα να βάλω